Luis Zevallos Hetzel (1933) nasceu no Peru. Estudou artes na Escola de Belas Artes da Pontifícia Universidade Católica do Peru de 1961 a 1964. Frequentou também a Escola Nacional de Belas Artes em 1965, onde aperfeiçoou as suas capacidades e desenvolveu um profundo conhecimento das práticas artísticas.
A sua carreira artística começou no início dos anos 60, centrando-se na pintura. O seu trabalho chamou a atenção da crítica e dos amantes da arte, o que lhe valeu inúmeras exposições e distinções. Participou em várias exposições colectivas de arte e recebeu vários prémios de prestígio ao longo da sua carreira, incluindo o primeiro e o segundo lugar em concursos de pintura. A sua arte é conhecida pela exploração de temas contemporâneos e pela sua influência no panorama da arte moderna peruana.
Zevallos Hetzel participou em numerosas exposições a partir do início da década de 1960, incluindo mostras colectivas no Instituto de Arte Contemporâneo (1962-1963), na Asociación Cultural Británica (1964) e no Salón de Pintura da Asociación Social y Cultural Hebraica (1965). Recebeu vários prémios ao longo da sua carreira, incluindo o primeiro prémio no V Concurso de Pintura do Instituto Cultural Peruano Norte-Americano (1965) e o IV Salão de Artes Plásticas da Universidade Nacional Mayor de San Marcos (1967). As suas obras foram também apresentadas em importantes exposições internacionais, como a "3.000 Años de Pintura Peruana" em cidades como Madrid, Roma e Nova Iorque (1968), bem como "Pintores de Vanguardia" na Galería-Librería Quartier Latin (1968). A sua arte foi exposta em locais importantes como o Museo de Arte e a Fundación para las Artes, consolidando ainda mais o seu lugar no panorama artístico peruano e internacional.


